اوحدی را به رخت دل نه شگفت ار برخاست

بیم آنست که با مهر به کین برخیزد

در سر زلف تو هر چینی شهری هندوست

که شنید این همه هندو؟ که ز چین برخیزد

که به روی تو عجب نیست که دین برخیزد