گفتی که: روا گردد از من همه حاجت ها

آن روز که من جویم شهریش بها باشد

گر خوب شود کاری، از طلعت خود گیری

ور زشت شود، تاوان بر طالع ما باشد

مرد اوحدی از عشقت، آخر چه روا باشد؟