چراغ مجلس ما پرتو روی تو بس باشد

بهار و بوستان ما سر کوی تو بس باشد

برای نزهت ار وقتی بیارایند جنت را

مرا از هر که در جنت نظر سوی تو بس باشد

به خون خوردن میموزان دل ما را به خوان غم