به خون اوحدی دست نگارین را چه رنجانی؟

سوادی از سر آن زلف هندوی تو بس باشد

ز شوق کعبه گو: حاجی، بیابان گیر و زحمت کش

طواف عاشقان گرد سر کوی تو بس باشد

که او را شیوه ای از چشم جادوی تو بس باشد