چنین شب ، گر مجال افتد که با دلدار بنشینی

چمان اندر چمن مستانه فرزین وار خوش باشد

دمادم بادهای لعل کردن نوش و نقلش را

پیاپی بوسهازان لعل شکر بار خوش باشد

شب قدرست و شبهای چنین بیدار خوش باشد

رفیقانم به صحرا می برند از شهر و می دانم

که صحرا نیز هم با یاد آن دلدار خوش باشد