رقت چشم آرزومندان

پس تو پنداشتی که چون باشد؟

گر تو بر خوان عشق خواهی بود

خورشت خاک و باده خون باشد

اثر حرقت درون باشد

به نصیحت قرار کی گیرد؟

دل ، که از عشق بی سکون باشد