کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 2

چون او برود، گویم: آن دگر او باشد

چهرهٔ اوحدیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 1

    هر نقش که پیش آید گویم: مگر او باشد

    #
  2. 2

    چون او برود، گویم: آن دگر او باشد

    انتخاب‌شده
  3. 3

    بی او نبود هرگز چیزی که شود زایل

    #
  4. 4

    زیرا نشود زایل آن چیز اگر او باشد

    #
  5. 5

    از خصم نمی نالم وز تیغ نمی ترسم

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 2 از «غزل شماره ۲۴۳ - هر نقش که پیش آید گویم: مگر او باشد...» است.