گذشته مکن یاد و دل گرم کن

دل سام شد چون بهشت برین

بران پاک فرزند کرد آفرین

به من ای پسر گفت دل نرم کن

منم کمترین بنده یزدان پرست

ازان پس که آوردمت باز دست

پذیرفته ام از خدای بزرگ