ورنه هم بر گریهای زار من بخشیده باشد

او همانا نابه شبهای من نشنیده باشد

نی، چه باک از ناله من لاله رویی را؟ که صد پی

همچو گل برگریه شبگیر من خندیده باشد

ماه گردون از برای گرد خاک آستانش