گفتی: برو ز پیشم، خود می روم، ولیکن

چون من سر تو دارم سامانم از که باشد؟

دردم تو می فرستی، درمانم از که باشد؟

زین غصه گر بمیرم تاوانم از که باشد؟

چون در فراق خویشم زار و ضعیف کردی

گر بار غم کشیدن نتوانم، از که باشد؟