گرفتم کاوحدی آزاد گشت از هر که در عالم

که گر شیرین ببیند روی او فرهاد خواهد شد

نه تنها آبرویم برد و در جانم فگند آتش

که خاکم کرد و خاکم نیز هم بر باد خواهد شد

ز بند او نمی دانم که چون آزاد خواهد شد؟