حسن که شایسته بود بر زد و بر تخت رفت

دیدن او سهل گشت، دادن جان خوار شد

در دو جهان ذره ای بی هوس او نماند

از همه ذرات کون او چو خریدار شد

عشق که دیوانه بود سر زد و بردار شد

بر تن من بار بست حسن چو نیرو گرفت

بر دل من زور کرد عشق چو در کار شد