ای مدعی، دگر به خلاصش نظر مدار

کم در درون محبت او جایگیر شد

در جان دوست هیچ اثر خود نمی کند

آن نالها که از دل من بر اثیر شد

مرغی، که صید آن صنم بی نظیر شد

گر زخم تیر غمزه خوبان ندیده ای

از اوحدی شنو، که درین درد پیر شد