همچو زر شد کار بسیاران ز لعل او ولی

بعد از آن عمر درازم در سر تعبیر شد

چون غلامان جان من بر لب ز تلخی می رسید

دشمن من بر لب شیرین او چون میر شد

اوحدی را ناله از سودای او چون زیر شد