بر سر کوی تو مرد، خاک دیار تو شد

لعل تو روزی مرا وعده وصلی بداد

فکرم ازان روز باز روز شمار تو شد

زنده بود عاشقی، کز هوس روی تو

صبح چو حسن تو کرد روی به باغ آفتاب

مشغله از ره براند، مشعله دار تو شد

از سر خاک درت دوش غباری بخاست