طعنه زند سرمه را، چشم چو خاک تو دید

مشغله از ره براند، مشعله دار تو شد

از سر خاک درت دوش غباری بخاست

باد بهشت آن بدید، خاک غبار تو شد

شکر کند زخم را، دل که شکار تو شد

زمره عشاق را در شب دیدار قرب

هر دل و جانی که بود، جمله نثار توشد