سر ز خط اوحدی بر نگرفت آفتاب

گر تو ندانی که کیست؟ اوست که یار تو شد

زنده جاوید ماند، سکه اقبال یافت

سر که فدای تو گشت، زر که نثار تو شد

تا قلم فکر او وصف نگار تو شد