که دل بر تو هرگز ندارم سترگ

منم کمترین بنده یزدان پرست

ازان پس که آوردمت باز دست

پذیرفته ام از خدای بزرگ

بجویم هوای تو ازنیک و بد

ازین پس چه خواهی تو چونان سزد

تنش را یکی پهلوانی قبای