که او خراب شود گر بدین نشان بچکد

معلقست دل من به طاعت تو چنان

که گر به خونش اشارت کنی روان بچکد

به دست خویش بیند ای بام چشم مرا

چه سود چاه زنخدان سرنگون که تراست؟

چو قطره ای نگذاری که رایگان بچکد

زمان زمان به زلال لب تو تشنه ترم