ز بی یارمندی بنالند مردم

رخ تو بجز جور و خواری نداند

دل من بجز بردباری نداند

من از یارمندی، که یاری نداند

ز روزم چه پرسی؟ که چشم ترمن

بجز رنگ شبهای تاری نداند