وز پی هجران به یک دگر برساند

بر در شیرین، چو دید حالت فرهاد

قصه افتادن از کمر برساند

کیست که مشتاق را دو دست بگیرد؟

دل به صبا دادم و نبرد سلامی

جان بدهم، تا که بی جگر برساند

از لبش آن بوی دل شکر چو رسانید