از دهنش نیز گل شکر برساند

دل به صبا دادم و نبرد سلامی

جان بدهم، تا که بی جگر برساند

از لبش آن بوی دل شکر چو رسانید

باد صبا را هزار بار چو گفتم:

یک سخن اوحدی مگر برساند