اوحدی، خون دلت گر بخورد دوست مرنج

من به می خرقه گرو کردم و زنار بماند

هیچ شک نیست که: بسیار بماند سخنم

سخن سوختگان بود که بسیار بماند

تا نگویند که: از یار دل یار بماند