نظری کرد، که پوشیده و پیدا بنماند

از در ما چو در آمد، اثر ما بنماند

این دل و دین و تن و جان و سر و پا بنماند

چشم آن فتنه پیدا به دلم پوشیده

سخن عشق، که عقلم به معما می خواند

بر دلم کشف چنان شد که معما بنماند

حیلت ما همه حالت شد و حیلتها سوخت