ای باغبان، به سرزنش بید و سرو کوش

کز سیم و لاجورد و معصفر کشیده اند؟

با سروشان اگر نه خلافیست در ضمیر

این بیدها ز بهر چه خنجر کشیده اند؟

تا خود چرا ز خط چمن سر کشیده اند

خرم دل آن کسان که درین دم به یاد دوست

چون اوحدی نشسته و ساغر کشیده اند