نیست ما را هیچ عیب از عشق بازی، کندرین

جرعه ای در کار ایشان کن، که بس خوشیده اند

نیک خواها، عاشقان را وصف مستوری مکن

کین حریفان پند نیکوه خواه ننیوشیده اند

ما همی کوشیم و پیش از ما همی کوشیده اند

رند را با زاهد خشک ار نمی آید چه شد؟

این جماعت خود نگویی: کی به هم جوشیده اند؟