از کجا این همه تشویش به دست آوردند؟

ساقیانش، ز می عشق چو گردیدم مست

به می دیگرم از نیست به هست آوردند

زلف و خال و خط خوبان همه رنجست، آنها

این شگرفان که نگنجند در آفاق از حسن

در چنین سینه تنگ از چه نشست آوردند؟

قلب سالوس و ریا را نشکستند درست