بنشینیم گرین خوش پسران بگذارند

صورتی را که ازو نور بصیرت خیزد

حیف باشد که بدین بی بصران بگذارند

ما به پند پدران از پی خوبان روزی

ای که از دام من شیفته بگریخته ای

دگرت صید کنم گرد گران بگذارند

اوحدی، گر چه ترا هم خبری چندان نیست