چون طفیلی از برای خرقه و قوتم برند

چون اله خویش را تقدیس کردم سالها

پس مرا می زیبد ار بر قدس لاهوتم برند

نیستم ز آنها در آن گیتی که بر کاخ بهشت

هر کجا من خوان معنی گسترم، کروبیان

طرفه نبود گر به میکائیل سرغوتم برند

ایهاالناس، اوحدی وار الوداعی می زنم