آنکه خون دل من ریخت ز بیداد و برفت

سنگ بر سینه زنان آید و فریاد کند

خانه عمر مرا عشق ز بنیاد بکند

عشق باشد که چنین کار به بنیاد کند

کاج باز آید و خون ریزد و بیداد کند

چه غم از شاه و چه اندیشه ز خسرو باشد؟

گر به شیرین رسد آن ناله که فرهاد کند