نقل منه، که او دگر کم سخن علف کند

جرعه مده، که وقت شد اشتر من که عف کند

اشتر من به ناخوشی سر ننهد گرش کشی

ای که مهار می کشی، عفو کنش چو عف کند

شور سرست و خیره سر، خار گرست و شیره خور