هر غم و رنجی که هست بر دل من مینهد

روی چو مهرش سبک میل به کینم کند

رخ چو به کار آورم، طاق دو ابروی او

با غم و با درد خود جفت و قرینم کند

این همه دانی که چه؟ تا همه بینم کند

هم شب اول که دل طره او دید ، گفت:

زلف کمند افگنش قصد کمینم کند