کام کسی روا نکرد، اشک بسی روان کند

دل به کسی سپرده ام کو همه قصد جان کند

هر که بدید کار ما وین رخ زرد زار ما

گفت که: در دیار ما جور چنین فلان کند

حجت بندگی بدو، دارم از اعتراف خود