دیدیم سروها که نشانند در چمن

بر من به جهد اگر دل او مهربان کند

جز دیده و دلم نپسندد نشانه ای

تیری که چشم و ابرویش اندر کمان کند

لیکن کسی ندید که سروی روان کند

صورت کشند و نقش بر ایوان، نه این چنین

کش نوش در لب و گهر اندر دهان کند