این چنین بیدل و بیچاره که ماییم امروز

دلم از لعل تو یک بوسه تمنا نکند

که جفای تو مرا دیده چو دریا نکند

کس ندانم که جفا داند و بر ما نکند

بوسه ای گر بربودم ز لبت طیره مشو

چون کسی تنگ شکر یابد و یغما نکند؟