جامی دو کم دهد، به خمارت نگه کند

بار کسی بکش، که ز پای ار بیوفتی

باری به اوفتادن بارت نگه کند

چون مست شد ز باده اندوه او سرت

از مهر دوستی چه کنی فخر؟ کو ز کبر

هر ساعتی به دیده عارت نگه کند

اغیارات ار نگه نکند هیچ باک نیست