در غم او بسوختند اهل جهان،حسود من

ور نفروخت میبریم آنچه بها نمی کند

چاره من خدا کند در غم روی او مگر

خود نکند به جای کس هر چه خدا نمیکند

خام نشسته پیش او شکر چرا نمیکند؟

دست بدار، اوحدی، یار دگر به دست کن

کو غم ما نمی خورد، چاره ما نمی کند