مردم چشمت به نشترهای مژگان چو تیر

سال و مه بر یاد آن رخسار و قامت می کنند

هم بزیر لب به دشنامی جوابی می فرست

عاشقانی را که زیر لب سلامت می کنند

سینه ما را چرا چندین حجامت می کنند

اوحدی را از جهان چشم سلامت بود، لیک

خال و زلفت خاک در چشم سلامت می کنند