گر زانکه خون من بخوری از تو طرفه نیست

رنجور عشق را که نظر بر دوا بود

گفتی: شنیده ام سخن اوحدی، عجب!

کس چشم آن نداشت که گوشت به ما بود

کان کو غم شما خورد اینش سزا بود