به تو مشغول وز خود بی خبرم باید بود؟

تا کی از هجر تو بی خواب و خورم باید بود؟

چاره کردم که مگر درد تو بهتر گردد

چو بتر شد، به ازین چاره گرم باید بود

در میان بندم ازان زلف سیه زناری