اکنون درست گشت: جز احرام عشق او

صد بار بدر گشت ولی در غمام بود

جوهر نمی نمود ز زنگار نام وننگ

شمشیر ما که تا به کنون در نیام بود

در بند هر کمر که شد این دل حرام بود

گر دیرتر به خانه رسد زین سفر که کرد

تاوان بر اوحدی نبود، کو غلام بود