بگفت راز دل اوحدی به مرد و به زن

که مهر در جگر و مهر بر زبانم بود

سکونت از من دل خسته در جدایی خود

طلب مدار، که ساکن نمی توانم بود

سرشک دیده، که در عشق ترجمانم بود