خنک آن قلب که مذکور لسان تو بود

دیده در کل مکان گر چه ترا می بیند

من نخواهم که بجز دیده مکان تو بود

می کنم ذکر تو پیوسته به قلب و به لسان

نیست غم سر دل اوحدی ار گردد فاش

چو دلش حافظ اسرار نهان تو بود