مادر دوران به ما شربت مهری نداد

چون به ابد باز شد خرقه قبا کرده بود

عشق درآمد به کار و آخر و برداشت بار

ورنه خرد رنج تن جمله هبا کرده بود

تا پدر از بهر ما خود چه دعا کرده بود؟

میوه دلها نشد جز سخن اوحدی

کز همه باغ این درخت نشو و نما کرده بود