باده نوشیده شب و خفته سحرگاه به خواب

خسروم با لب شیرین به شکار آمده بود

از پی کشتن فرهاد به غار آمده بود

روز برخاسته از خواب و خمار آمده بود

زلف بگشود،بر آشفته،کله کج کرده

تیغ در دست،کمر بسته،سوار آمده بود