آن کس که جان بخوش دلش پروریده بود

نزدیک بود کز غم من ناله برکشد

از دور هر که ناله زارم شنیده بود

دیدی که: چون به خون دلم تیغ برکشید؟

آن سست عهد سرکش بدمهر سنگدل

ما را به هیچ داد، که ارزان خریده بود

چون مرغ وحشی از قفس تن رمیده شد