روز وداع دل بشد از دست و حیف نیست

آن دل، که در پناه رخش آرمیده بود

زان دردمند شد تن مسکین، که مدتی

دل درد آن دو نرگس بیمار چیده بود

کان روز اوحدی طمع از جان بریده بود