زین دود که بر کردی رنگی برسانی خود

هر کس که تو می بینی حالی بتو می گوید:

من هیچ نمی گویم، دانم که تو دانی خود

چون ز آتش آن شادی رنگیم نیفزودی

من فاش همی دیدم روی تو ز هر رویی

اکنون چو نظر کردم از دیده نهانی خود

کس را چو نمی خواهی کاگه شود از حالت