باز گردیدم که بنشینم به هجر او، ولی

خرم آن جانی که با جانان به منزل می رود

در غمش دیوانه خواهد شد ز فردا زودتر

آنکه امروزش همی بینم که عاقل می رود

هر کجا می آیم آن صورت مقابل می رود

آشکارا آب چشم اوحدی دیدی که رفت

این زمان بینش که پنهان خونش از دل می رود