عجب دان که از کارگاه ملاحت

مرا گر ز وصل تو رنگی برآید

رها کن، که نامم به ننگی برآید

جهان را بینگ توینگی برآید

بسی قرن باید که از باغ خوبی

نهالی چنین شوخ شنگی برآید